Część I. Piekło
Pieśń 1.
Podróż Dantego rozpoczyna się w roku 1300 w Wielkanoc, w nocy z Wielkiego Czwartku na Wielki Piątek. Dante zabłądził w leśnej ciemnej głuszy – jest to alegoria zagubienia w świecie pełnym zła i występków. Podczas wędrówki poeta cały czas odczuwa lęk, przerażenie i trwogę. Kiedy podnosi wzrok, dostrzega w oddali blask, bijący ze słońca (alegoria Boga), znajdującego się nad wzgórzem. Zamierza wejść na wzgórze, lecz drogę zasłaniają mu trzy zwierzęta: Pantera (alegoria zmysłowości), Lew (alegoria pychy) i Wilczyca (alegoria chciwości). Przerażony Dante cofa się do przepaści, oddalając się od słońca, już ma spaść, kiedy na ratunek przybywa mu Wergiliusz Przewodnik mówi mu, że jedyne wyjście z lasu to droga przez Piekło, Czyściec i Raj. Przez Piekło i Czyściec oprowadzi go on sam, czyli Wergiliusz, a Raj pokaże mu ktoś znacznie lepszy od pogańskiego poety.
Pieśń 2.
Dante ...