Boska komedia - streszczenie
Część I. Piekło
Pieśń 1.
Podróż Dantego rozpoczyna się w roku 1300 w Wielkanoc, w nocy z Wielkiego Czwartku na Wielki Piątek. Dante zabłądził w leśnej ciemnej głuszy – jest to alegoria zagubienia w świecie pełnym zła i występków. Podczas wędrówki poeta cały czas odczuwa lęk, przerażenie i trwogę. Kiedy podnosi wzrok, dostrzega w oddali blask, bijący ze słońca (alegoria Boga), znajdującego się nad wzgórzem. Zamierza wejść na wzgórze, lecz drogę zasłaniają mu trzy zwierzęta: Pantera (alegoria zmysłowości), Lew (alegoria pychy) i Wilczyca (alegoria chciwości). Przerażony Dante cofa się do przepaści, oddalając się od słońca, już ma spaść, kiedy na ratunek przybywa mu Wergiliusz Przewodnik mówi mu, że jedyne wyjście z lasu to droga przez Piekło, Czyściec i Raj. Przez Piekło i Czyściec oprowadzi go on sam, czyli Wergiliusz, a Raj pokaże mu ktoś znacznie lepszy od pogańskiego poety.
Pieśń 2.
Dante w rozmowie z Wergiliuszem zastanawia się czy jest godny, by odbyć wędrówkę. Wergiliusz uspokaja poetę, mówiąc mu, że taka jest wola Boga, Matki Boskiej. Wergiliusz opowiada również, że został jego przewodnikiem na polecenie Beatrycze, która zstąpiła z Raju i odwiedziła Wergiliusza w Przedpiekle z nakazem owej misji.
Pieśń 3.
Wergiliusz i Dante przekraczają bramy piekła. Na bramie znajduje się napis oddający charakter Piekła oraz stworzycieli podziemnego świata potępionych. Tutaj również zamieszczony jest słynny cytat „ty, który wchodzisz żegnaj się z nadzieją”. Poeta i jego przewodnik znajdują się najpierw w przedsionku, gdzie przebywają i cierpią dusze ludzi, którym na ziemi dobro i zło były obojętne. Dochodzą do Acherontu, przez który Charon przewozi dusze na drugą stronę. Wtedy to Dante pada zemdlony i w tym stanie przedostaje się na drugą stronę.
Pieśń 4.
Dante budzi się z omdlenia i odkrywa, że znajduje się w 1 kręgu piekła. Znajdują się w nim dusze ludzi bezgrzesznych jednak nie zbawionych przez chrzest – dusze pogańskich poetów, bohaterów, filozofów. Znajdują się tu również duszyczki dzieci zmarłych bez chrztu. Dante podczas wędrówki po 1 kręgu rozpoznaje Homera, Owidiusza, Cezara, Brutusa, Sokratesa, Platona, Senekę.
Pieśń 5.
Przy wejściu do drugiego kręgu piekła wędrowcy napotykają Minosa, który jest sędzią dusz i to do niego należy podjęcie decyzji, do jakiego kręgu piekła trafią dusze potępione. Przechodzą przez bramę i trafiają do drugiego kręgu piekła, gdzie przebywają dusze ludzi zmysłowych i rozwiązłych, cierpiąc miotani ciągłym wichrem. Dante napotyka Kleopatrę, Parysa oraz Franczeskę da Rimini – bohaterkę licznych romansów, która zdradziła męża z jego bratem i została zamordowana.
Pieśń 6.
W trzecim kręgu piekła wędrowcy spotykają Cerbera, strzegącego wejścia, i widzą ludzi cierpiących za obżarstwo, stłoczonych niczym w wielkim bagnie. Tutaj również spotykają florentczyka Ciacco, który rozpoznaje Dantego i kreśli mu obraz przyszłych walk bratobójczych we Florencji.
Pieśń 7.
Czwartego kręgu strzeże Pluton, w czwartym przebywają dusze ludzi chciwych i rozrzutnych, którzy cierpią, bez końca tocząc przed sobą ogromne głazy. Następnie dochodzą do piątego kręgu, gdzie przepływa Styks, rozlewając się w wielkie bagnisko, w którym cierpią dusze ludzi potępionych za gniew, zazdrość, pychę i pesymizm.
Pieśń 8.
Po piątym kręgu poeta i jego przewodnik podróżują w czółnie Flegiasza, w bagnie topią się bez końca potępieni za gniew. Wśród nich spotykają duszę florentczyka Filipa Argenti. Pod koniec podróży dobijają do drzwi grodu Disa. Diabły nie chcą wpuścić żywego człowieka wbrew prawom przebywającego w piekle i zatrzaskują za nimi drzwi. Gród Disa oddziela Dolne Piekło od Górnego.
Pieśń 9.
Na murach grodu Disa odbywa się szatańskie przedstawienie, mające na celu odstraszyć poetów. Pojawiają się trzy Furie. Na odsiecz wędrowcom przybywa jednak anioł i to on przeprowadza ich do szóstego kręgu, gdzie przebywają heretycy, zamknięci w ciasnych grobach.
Pieśń 10.
Podczas podróży po szóstym kręgu Wergiliusz opowiada, że przebywają tu dusze Epikura i jego uczniów i wszystkie możliwe odmiany ruchów heretyckich. Spotykają Farinatę degli Uberti – florentczyka, który przepowiada Dantemu wygnanie z Florencji. Później spotykają Cavalcante Cavacantiego.
Pieśń 11.
Przed wejściem do siódmego kręgu Wergiliusz opisuje Dantemu widok, jaki się przed nimi rozciąga – w kręgu siódmym znajdują się gwałtownicy, cierpią oni podzieleni na trzy okręgi. W pierwszym znajdują się gwałtownicy wobec bliźnich (skrytobójcy, mordercy,). W drugim okręgu – gwałtownicy wobec siebie samych (samobójcy oraz ci, którzy roztrwonili majątek). W trzecim okręgu gwałtownicy wobec Boga i natury (sodomici, fałszerze, lichwiarze, znachorzy). Później Wergiliusz tłumaczy Dantemu, dlaczego lichwa jest tak wielkim przestępstwem wobec Boga.
Pieśń 12.
Po wejściu do siódmego kręgu poeci spotykają Minotaura. Podchodzą do rzeki wrzącej krwi, gdzie cierpią używający przemocy wobec bliźnich, strzegą ich centaurowie. Wergiliusz wskazuje Dantemu różne postacie potępionych: Nessusa, Atyllę, Sekstusa i Pyrrusa i innych.
Pieśń 13.
Schodząc niżej, mijają samobójców zamienionych w drzewa, które są pokarmem dla harpii. Wśród nich spotykają Pietra della Vigna sekretarza cesarza Fryderyka II, który popełnił samobójstwo oraz Jakuba de Sant’Andrea. Natomiast samobójcy-rozrzutnicy cierpią pędzeni i szarpani przez wilki.
Pieśń 14.
W dalszej wędrówce dochodzą do pustyni, gdzie cierpią dusze bluźnierców wobec Boga. Dusze te nieustannie smagane są ognistym deszczem. Wśród nich jest Kapaneos, król grecki, dumny ze swoich grzechów, który z obojętnością przyjmuje swoją karę. W trakcie wędrówki Wergiliusz objaśnia Dantemu pochodzenie piekielnych rzek.
Pieśń 15.
Wędrowcy dochodzą do miejsca pokuty sodomitów – sterczących w niewyobrażalnym upale. Tam Dante spotyka Brunetto Latiniego, który przepowiada mu przyszłość.
Pieśń 16.
Podczas dalszej wędrówki po kręgu siódmym i okręgu, w którym cierpią sodomici, Wergiliusz i Dante spotykają Jacopo Rusticucciego, stronnika gwelfów, który winą za grzech sodomii obarcza swoją żonę. Na końcu siódmego kręgu znajduje się ogromna piekielna rzeka.
Pieśń 17.
Pod koniec siódmego kręgu, przy piekielnej rzece, napotykają potwora Geriona. Dante odwiedza jeszcze miejsce kaźni lichwiarzy – opisuje ich cierpienia w nieustannym ogniu i (czego można się tylko domyślać) poprzez opis herbów nawiązuje do sobie współczesnych. Potwór Gerion przewozi wędrowców na drugi brzeg rzeki.
Pieśń 18.
Ósmy krąg, zwany Złymi Dołami, dzieli się na 10 głębokich jarów. Poeci przechodzą nad nimi po mostach. W pierwszym dole pokutują uwodziciele i stręczyciele, biczowani przez diabły. Wśród owych dusz poeta rozpoznaje Caccianemicego. W drugim dole znajdują się rozpustnicy, nierządnicy przebywający wśród obrzydliwych oparów i wszechogarniającej pleśni oraz odchodów. Tutaj również Dante rozpoznaje duszę Aleksego Intermineja z Luki.
Pieśń 19.
W trzecim jarze znajdują się dusze ludzi handlujących godnościami i urzędami kościelnymi. Cierpią oni, umieszczeni głowami w dół w głębokich jamach, podczas gdy ich wystające nogi chłoszcze ogień. Wśród grzeszników znajduje się papież Mikołaj III.
Pieśń 20.
W czwartym jarze Dante dostrzega wróżbitów i magów, którzy pokutują, mając głowy przekręcone do tyłu. Rozpoznają kilku sławnych magów: Amfiarosa, Tyrezjasza, Arontasa i Manto.
Pieśń 21.
W piątym dole odbywają pokutę oszuści, zanurzeni we wrzącej smole. Pilnują ich diabły uzbrojone w harpuny. Dante i Wergiliusz otrzymują od Złego Chowsta (przywódcy diabłów) eskortę, by móc bezpiecznie przejść brzegami jaru.
Pieśń 22.
Podczas dalszej wędrówki nad jarem pełnym oszustów, spotykają: Ciampola z Nawarry, który – wyłowiony przez eskortę Dantego – opowiada o różnej maści oszustach, przebywających w jarze. Nawarczykowi udaje się również zmylić eskortę Dantego i wyrywa się im z powrotem w smołę.
Pieśń 23.
W jarze szóstym pokutują hipokryci, spacerujący w płaszczach z ołowiu. Wędrowcy napotykają tutaj bolończyków Catalana del Catalani i Loderinga degli Andalo.
Pieśń 24.
Dochodząc do końca szóstego jaru, wędrowcy dochodzą do skał, które przebiegają między pozostałymi jarami. W siódmym obserwują złodziei, którzy cierpią, gryzieni przez straszliwe węże. Spotykają tutaj Vanni Fuciego – złodzieja dóbr kościelnych, który przepowiada Dantemu wybuch wojny domowej we Florencji.
Pieśń 25.
W siódmym jarze pokutują złoczyńcy. Ich kara polega na przemianie ludzi w węże i odwrotnie. Wędrowcy rozpoznają wśród nich olbrzyma Kakusa – postać z mitologii. Spotykają również wielu florentczyków znanych Dantemu.
Pieśń 26.
W ósmym jarze pokryci płomieniami fałszywi doradcy cierpią niewyobrażalne katusze. Tutaj napotykają Odyseusza i Diomedesa, cierpiących za oszukanie Trojan.
Pieśń 27.
Poeci, wciąż pozostając w ósmym jarze, spotykają księcia Guido di Montefeltro, który pomógł papieżowi Bonifacemu VIII w walce z rodziną Collonna, obiecując im amnestię, a następnie ich oszukując. Dante opowiada księciu o stanie Romanii.
Pieśń 28.
W dziewiątym jarze cierpią podżegacze religijni i społeczni, siewcy schizmy – w jarze tym odbywa się nieustanna rzeź. Cierpi tutaj Mahomet, Pietro da Medicina i inni znani Dantemu, również jego krewny Geri del Bello.
Pieśń 29.
Podchodząc do dziesiątego jaru, poeci rozmawiają o krewnym Dantego, umieszczonym w dziewiątym dole. Złe Doły oddziela od Studni Gigantów ogromny zrąb. W ostatnim jarze ósmego kręgu pokutują fałszerze. Ściśnięci, gniją powoli w ogromnej liczbie ciał. Wędrowcy spotykają tutaj fałszerzy: Griffolina d’Arezzo i Capocchio da Siena.
Pieśń 30.
Dalsze zwiedzanie obfituje w spotykanie wielu postaci znanych Dantemu, m. in. podszywających się pod cudze nazwiska Gianniego Schicchi i Mirrę, a wśród fałszerzy pieniędzy – mistrza Adama.
Pieśń 31.
Poeci dochodzą do ostatniego kręgu, do Studni Gigantów. Przejścia strzegą giganci Nemrod, Efialtes, Briareus oraz Anteusz, który przenosi poetów do ostatniego kręgu piekieł.
Pieśń 32.
Krąg dziewiąty przeznaczony jest dla zdrajców. W pierwszym kole dziewiątego kręgu, zwanym Kainem, cierpią dusze zdrajców...
Uzyskaj pełny dostęp!
Wysyłając SMS otrzymasz nieograniczony
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Streszczenia.pl
dostęp do całego tekstu oraz wszystkich opracowań lektur dostępnych na stronie Streszczenia.pl
Wyślij SMS o treści: koddtekst na numer: 73480
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Otrzymany kod wpisz w pole poniżej:
Dostęp jest ważny przez 7 dni. Koszt SMS'a to tylko 3zł + VAT
