Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Boska komedia - streszczenie - strona 9

im przytomność.

Pieśń 16.
W otoczeniu ciemnego obłoku wędrowcy dochodzą do trzeciego tarasu, który przeznaczony jest dla ludzi gniewnych. W ciemnej mgle spotykają Marca Lombardo, który rozprawia z nimi o wolnej woli i zepsuciu, jakie panuje na świecie. Marco przytacza również przykłady ludzi z Lombardii, którzy są cnotliwi.

Pieśń 17.
Zanim wędrowcy opuszczą trzeci taras, Dante ogląda przykłady ukaranego gniewu. Anioł przeprowadza poetów na czwarty taras, w czasie wędrówki po schodach Wergiliusz rozprawia z poetą na temat istoty miłości, tak Bożej, jak i ludzkiej.

Pieśń 18.
Wergiliusz wciąż wyjaśnia Dantemu istotę miłości oraz wolnej woli. Na czwartym tarasie pokutują dusze leniwe, wśród nich jest opat klasztoru św. Zenona, był on opatem za czasów cesarza Barbarossy. Wędrówka wyczerpuje Dantego, który zmęczony zasypia.

Pieśń 19.
Podczas snu Dante ma widzenie – ukazuje mu się Syrena jako symbol skąpstwa, zmysłowości i obżarstwa. Po przebudzeniu Dantego wędrowcy udają się na piąty taras, gdzie pokutują skąpcy. Tam spotykają papieża Hadriana V.

Pieśń 20.
Podczas wędrówki przez piąty taras poeci wciąż słyszą przykłady ubóstwa i pobłażliwości. Spotykają Hugona Kapeta, protoplastę dynastii królów francuskich – Kapetyngów. Kapet wymienia przykłady ukaranego skąpstwa. Podczas wędrówki poeci odczuwają drżenie góry czyśćcowej, Dante jest przerażony, jednak Wergiliusz go szybko uspokaja.

Pieśń 21.
Wędrując, napotykają duszę poety rzymskiego, Stacjusza. Ten objaśnia im przyczynę drżenia góry – otóż drży ona za każdym razem, gdy dusza pokutująca zupełnie zmyje swoje grzechy i skieruje się w stronę Raju. Tak jest w przypadku Stacjusza, który właśnie uzyskał zbawienie.

Pieśń 22.
Stacjusz towarzyszy poetom w wędrówce do szóstego tarasu. Opowiada im o swoim grzechu i nawróceniu. Wergiliusz rewanżuje